هیهات هوای کربلا سنگین بود

دل ها میان سینه ها غمگین بود

از داغ عطش سینه ی صحرا خون شد

از خون زمین کربلا رنگین بود
* * *
ای اشک میان چشم ما غوغا کن

با سینه ی درد محشری بر پا کن

از داغ حسین تر کن این عالم را

جاری شو و رودخانه را دریا کن