هیهات هوای کربلا سنگین بود دل ها میان سینه ها غمگین بود از داغ عطش سینه ی صحرا خون شد از خون زمین کربلا رنگین بود * * * ای اشک میان چشم ما غوغا کن با سینه ی درد محشری بر پا کن از داغ حسین تر کن این عالم را جاری شو و رودخانه را دریا کن